شعرهای حسین صفا

یه لنگه کفش پیر و درب و داغون

افتاده بود یه گوشه خیابون

هیشکی اونو یه لحظه پاش نمی کرد

هیشکی یه لحظه هم نیگاش نمی کرد

می گفت که: تنهایی و بی پناهی

یه روز به آخر برسه الهی

"یه لنگه کفش پاره

بی کس و بی ستاره

افتاده زار و گریون

یه گوشه خیابون"

شب بود و شبگردی بارون و باد

رد شدمو چشَم به چشماش افتاد

دیدم که زخماش همه از غربته

مث خودم خسته و بی طاقته

دیدم و گفتم که: نباید نشست

طلسم تنهاییشو باید شکست

(یه کفش بیچاره رو دید و نشکست)

"یه لنگه کفش پاره

بی کس و بی ستاره

افتاده زار و گریون

یه گوشه خیابون"

رفتم و گفتم که: چرا نشستی؟

تلف نکن عمرتو دستی دستی

درسته که از همه تنهاتری

اسیر این دردای زجرآوری

کفشای غیرَتو باید پا کنی

بگردی و لنگه تو پیدا کنی

"یه لنگه کفش پاره

بی کس و بی ستاره

افتاده زار و گریون

یه گوشه خیابون"

PN

اجرا شده توسط محسن چاوشی